DZIAŁY
- Samolot niewidzialny dla radaru
- Kamuflaż: jak ukryć okręt wojenny?
- Zniekształcanie głosu: przekazywanie trzasków publiczną linią telefoniczną
- Kody i szyfry: przesyłanie tajnych informacji
- "Pluskwy": nowoczesne metody podsłuchu
- Recepta na prawdomówność
- Urządzenia do wykrywania kłamstw
- Badanie przyczyn wielkich pożarów
- Odciski palców to wizytówka przestępcy
- Jak powstaje portret pamięciowy poszukiwanej osoby?
- Mapa serwisu
Jak powstaje portret pamięciowy poszukiwanej osoby?
W lutym 1959 r. uzbrojony bandyta narad! na sklep monopolowy w południowej Kalifornii i zrabował cały utarg. Było to typowe pospolite przestępstwo, z jednym wszakże wyjątkiem: właściciel sklepu przekazał szeryfowi Peterowi Pitchessowi z policji okręgu Los Angeles szczegółowy opis wyglądu rabusia. To umożliwiło policji stworzenie bardzo wiernego portretu poszukiwanego mężczyzny. Podobizna bandyty została szeroko rozkolportowana w okolicy, co doprowadziło do jego zidentyfikowania i ujęcia. Mężczyzna ten przyznał się do winy i poniósł zasłużoną karę, stając się pierwszym przestępcą na świecie schwytanym za pomocą portretu pamięciowego. W połowie lat czterdziestych detektyw z Urzędu Identyfikacji w Los Angeles. Hugh C. McDonald, opracował metodę tworzenia portretów z pamięci. Najpierw zgromadził około 50 tys. zdjęć twarzy różnych ludzi, a następnie pociął każde na 12 głównych elementów. Stały się one podstawą zestawu do identyfikacji, który nazwał w skrócie Identikit. W jego skład wchodziło blisko 400 różnych par oczu, brwi i warg, tyle samo nosów, podbródków, fryzur, wąsów, bród : innych części twarzy. Wykorzystanie fotografii bądź rysunków do identyfikacji i aresztowania przestępców ma dość długą historię. Już w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia francuski kryminolog Alphonse Bertillon wprowadził system, który nazwał portrait parle, czyli "mówiący portret". Polegał on na tym, iż fotografie schwytanych przestępców, wykonane z profilu i en face, cięto na części i montowano w taki sposób, aby można było zapamiętać poszczególne cechy twarzy: zakrzywiony nos, wystający podbródek, odstające uszy itd. Pomagało to policjantom rozpoznawać poszukiwanych przestępców na ulicy. W Wielkiej Brytanii od roku 1970 policja używa systemu o nazwie Photo-FIT Facial Identification Technique - metoda identyfikacji twarzy), który wykorzystuje prawdziwe fotografie "zwykłych" ludzi naniesione na arkusze cienkiej folii. Podstawowy pięcioelementowy zestaw zawiera 195 uczesań, 99 par oczu i brwi, 89 nosów, 105 rodzajów ust, oraz 74 typy policzków i podbródków, co pozwala na złożenie miliardów różnych twarzy. Dodatkowo na każdą z nich można nałożyć takie cechy, jak zarost czy okulary. Po-szczególne elementy są wycięte w ten sposób, że zawsze pasują do specjalnej ramy, która utrzymuje je razem. W miarę możliwości policja stara się przesłuchiwać świadków przestępstwa natychmiast po zaistniałych wydarzeniach, jako że większość ludzi po upływie około tygodnia coraz słabiej pamięta różne szczegóły.