DZIAŁY
- Samolot niewidzialny dla radaru
- Kamuflaż: jak ukryć okręt wojenny?
- Zniekształcanie głosu: przekazywanie trzasków publiczną linią telefoniczną
- Kody i szyfry: przesyłanie tajnych informacji
- "Pluskwy": nowoczesne metody podsłuchu
- Recepta na prawdomówność
- Urządzenia do wykrywania kłamstw
- Badanie przyczyn wielkich pożarów
- Odciski palców to wizytówka przestępcy
- Jak powstaje portret pamięciowy poszukiwanej osoby?
- Mapa serwisu
Badanie przyczyn wielkich pożarów
31 grudnia 1986 r. w hotelu Dupont Plaża w San Juan (Puerto Rico) wybuchł jeden z najtragiczniejszych pożarów od czasu II wojny światowej. Załoga hotelu była niezadowolona z przedłużającego się konfliktu na tle płacowym; w pewnej chwili dwaj rozzłoszczeni pracownicy oblali denaturatem i podpalili kilka tekturowych pudeł leżących w pustej sali balowej. W ciągu 15 minut płomienie uwięziły gości hotelowych na najwyższym, dwudziestym pierwszym piętrze budynku. Wielu z 1 400 zagrożonych ludzi uratowano za pomocą helikoptera. Pożar pochłonął jednak 97 ofiar śmiertelnych, a 140 osób zostało rannych. Inspektorzy z amerykańskiego Urzędu ds. Alkoholu, Tytoniu i Broni Palnej przy-byli na miejsce jeszcze w trakcie pożaru. Gdy zbadali zwęglone resztki mebli w sali balowej, odkryli na nich pozostałości denaturatu i wysnuli wniosek, że przyczyną pożaru było umyślne podpalenie. Eksperci badający przyczyny pożarów zwykle rozpoczynają swą pracę natychmiast po ugaszeniu ognia. Pierwszym zadaniem jest zabezpieczenie i zarejestrowanie znalezionych resztek. Czasem można od razu stwierdzić, że ogień został podłożony umyślnie, np. gdy płomienie wybuchły w kilku różnych miejscach lub kiedy tuż przed pożarem widziano kogoś uciekającego z miejsca tragedii. Kolejną czynnością jest ustalenie, gdzie zaczęło się palić i gdzie ogień był najsilniejszy. Należy też określić drogę rozprzestrzeniania się płomieni. Bardzo pomocne mogą okazać się oględziny śladów pozostawionych przez dym oraz uszkodzeń powierzchni. Cennych wskazówek dostarczają zwłaszcza przedmioty metalowe i szklane. Element metalowej konstrukcji ulega zniekształceniu bądź stopieniu, zależnie od odległości od centrum pożaru, gdzie było najgoręcej. Sposób, w jaki pęka szkło, ma zwykle związek z intensywnością płomieni.