DZIAŁY
- Samolot niewidzialny dla radaru
- Kamuflaż: jak ukryć okręt wojenny?
- Zniekształcanie głosu: przekazywanie trzasków publiczną linią telefoniczną
- Kody i szyfry: przesyłanie tajnych informacji
- "Pluskwy": nowoczesne metody podsłuchu
- Recepta na prawdomówność
- Urządzenia do wykrywania kłamstw
- Badanie przyczyn wielkich pożarów
- Odciski palców to wizytówka przestępcy
- Jak powstaje portret pamięciowy poszukiwanej osoby?
- Mapa serwisu
Samolot niewidzialny dla radaru
W końcu lat pięćdziesiątych amerykańska CIA zaczęła wysyłać nad terytorium ZSRR samoloty zwiadowcze Lockheed U2 w celu zdobycia zdjęć szpiegowskich. Latały one na wysokości 24 tys. m i w ogóle nie były wykrywane przez radary. Bombowiec Stealth Pokryty farbą pochłaniającą fale elektromagnetyczne, jest prawie niewidzialny dla radarów. Skrzydła w kształcie wachlarza odbijają znikomą część fal emitowanych przez radar. Te niezwykłe samoloty były średniopłatami z jednym silnikiem turboodrzutowym, zbudowanymi z plastiku i sklejki. Dopiero po czterech latach lotów, w maju 1960 r., Rosjanie zestrzelili jeden U2, posługując się dla jego wykrycia radarem nowego typu, współpracującym z rakietą ziemia-powietrze o symbolu SA-2. Ale nawet wtedy ów U2 nie został bezpośrednio trafiony. Pocisk eksplodował jednak wystarczająco blisko, aby spowodować nie kontrolowane spadanie lekkiego samolotu, którego pilot, Gary Powers, musiał się katapultować. Powodzenie misji U2 sprawiło, iż w USA rozpoczęto prace nad ściśle tajnym programem badawczym Stealth, którego celem było skonstruowanie samolotu wojskowego, niewidzialnego dla radaru. U2 były zbudowane z materiałów nie-metalicznych, które absorbowały fale elektromagnetyczne wysyłane przez radary zamiast odbijać je z powrotem do stacji naziemnej.